(I) Edebiyat dergilerinin sayfalarında gezinirken kimi yazarların biçim arayışlarını abarttığını görüyorum. (II) Cümleleri bilerek karmaşıklaştırmak, okuyucunun zihnini açmak yerine metinden kopmasına yol açıyor. (III) Oysa sanat, karmaşık olanı yalın bir dille aktarabilme ustalığıdır. (IV) Yazarın son deneme kitabı, toplam 14 yazıdan oluşmakta ve beş bölüm hâlinde sunulmaktadır. (V) Bence edebiyatımızın geleceği, biçim gösterilerine değil, hakiki insan hikâyelerine yaslanan eserlerde saklıdır.
Bu parçadaki numaralanmış cümlelerden hangisi kanıtlanabilirlik açısından diğerlerinden farklıdır?
