Karbon ayak izi hesaplamalarında bireysel tasarruf tedbirleri sıkça öne çıkarılsa da veriler madalyonun diğer yüzünü göstermektedir. Bir bireyin ömrü boyunca plastik pipet kullanmaması veya musluğu kısması, küresel salınımın 1saniyelik endüstriyel emisyonuna dahi denk gelmemektedir. Fosil yakıt şirketleri ve ağır sanayi kuruluşları, küresel sera gazı salınımının %70'inden fazlasından doğrudan sorumludur. Bireylere yüklenen ahlaki suçluluk duygusu, yapısal ve yasal düzenlemelerin ertelenmesine yarayan konforlu bir dikkat dağıtma stratejisine dönüşmüştür. Elbette bireysel farkındalık değerlidir ancak bağlayıcı devlet regülasyonları ve kurumsal yaptırımlar devreye girmedikçe küresel ısınmanın önlenmesi matematiksel bir hayaldir.
Bu parçadan yola çıkılarak aşağıdaki genellemelerden hangisine ulaşılabilir?
