9.(I) Tarihî roman yazarı, geçmişi bugüne taşırken bir belge memuru gibi hareket edemez. (II) Şayet yazar, arşivlerde bulduğu vesikaları olduğu gibi metne aktarırsa ortaya sanatsal bir yapıt değil, kuru bir kronik çıkar. (III) Roman sanatçısı, geçmişin solgun sayfalarına kendi muhayyilesinin can suyunu dökmeli, tarihin sessiz figürlerine ses vermelidir. (IV) Ne var ki günümüzün kimi popüler romancıları, dönemin ruhunu yakalamak yerine şablonlaşmış tipleri parlatarak (I) okuru oyalamayı tercih ediyor. (V) Oysa gerçek ustalar, kahramanlarının iç dünyasını nakış gibi işlerken (titizlikle ve özenle yapılandırırken) (II) dilin tarihsel dokusunu da zedelemezler (zarar vermezler) (III). (VI) Tarihsel döneme ait kavramları eğip bükmeden (özünü değiştirmeden) (IV) bugünün estetik anlayışıyla harmanlamayı başarırlar. (VII) Böylece metin, geçmişle bugün arasında köprü kurarak güncelliğini yitirmez (zamana yenik düşmez) (V).
Bu parçadaki numaralanmış altı çizili sözlerden hangisinin anlamı parantez içindeki açıklamayla örtüşmez?
